Wróć 
Naokoło pizzy – rodzaje, smaki i techniki przygotowania
Jeśli należymy do grona wielkich miłośników zapiekanego w piecu wytrawnego ciasta z dodatkami, poznając różne rodzaje pizzy będziemy mogli poszerzyć swój kulinarny repertuar. Choć na co dzień posługujemy się tylko jednym, ogólnym określeniem tego wywodzącego się z kuchni włoskiej przysmaku, tak naprawdę rozróżnia się nawet kilkanaście jego odmian. Jak się okazuje, kultowa Margherita to zaledwie wierzchołek smakowej góry lodowej.
Pizza to danie, które z zasady nie może się nie udać. Nawet wtedy, kiedy dalekie jest od ideału, smakuje wyśmienicie, dzięki połączeniu najpyszniejszych składników – świeżych pomidorów, bazylii, wędlin i oczywiście sera. Słowo „pizza” liczy sobie już ponad 1000 lat. Bogata historia znajduje swoje odzwierciedlenie w mnogości receptur, które, choć zbliżone są do siebie, zapewniają zupełnie odmienne wrażenia smakowe.
Włoskie trio
Kuchnia włoska przybiera różne oblicza w zależności od regionu. Również pizza nie umyka tej zasadzie, dlatego też rozróżnić możemy trzy najważniejsze rodzaje pizzy, zawdzięczające swój smak regionalnym składnikom i tradycjom kulinarnym. Na podium znajduje się pizza napoletana wywodząca się ze słonecznego Neapolu. Do najważniejszych składników należą pomidory San Marzano, tradycyjnie uprawiane w wulkanicznej glebie u podnóża Wezuwiusza, oraz oryginalna mozzarella z mleka bawolic. Jej cechą charakterystyczną jest mocno zarumienione ciasto o chrupiących brzegach. Pizza tego typu powinna być wypiekana jedynie w opalanych drewnem piecach. Inną odmianą regionalną jest sfincione, czyli pizza sycylijska, cechująca się grubym spodem. W odróżnieniu od większości rodzajów jest ona przygotowana w prostokątnej blaszce. Nie można pominąć również wywodzącej się ze stolicy pizzy rzymskiej, którą najczęściej mamy na myśli wspominając o tym włoskim rarytasie. Cienkie, średnio wypieczone ciasto oraz szereg ulubionych składników to najbardziej kultowe oblicze pizzy, rozpropagowane na całym świecie.
Rossa o bianca
Z perspektywy składników natomiast, najważniejszym sposobem rozróżniania gatunków pizzy jest jej… kolor. To rozróżnienie w menu często wprawia w konsternację, szczególnie jeśli nie wyobrażamy sobie pizzy bez sosu pomidorowego. Pizza rossa nie skrywa większych tajemnic, ponieważ jest to najbardziej klasyczna z propozycji, bazująca na cieście z dodatkiem aromatycznego sosu ze świeżych pomidorów. Pizza bianca – „biała” – polewana jest jedynie oliwą, na której następnie układane są składniki. Najpopularniejszą jej odmianą jest quattro fromaggi. Opcjonalnie można wykorzystać jasny sos śmietanowy, który wyśmienicie smakuje z grzybami i świeżymi ziołami.
Nieznane oblicze
Na tym jednak nie koniec. Istnieją bowiem rodzaje pizzy, których na pierwszy rzut oka wcale nie zaliczylibyśmy do tego grona. Wśród osobliwych odmian najbardziej rozpoznawalna jest pizza calzone, przygotowana w formie dużego pieroga z nadzieniem. Pizza marchigiana natomiast zupełnie pizzy nie przypomina. Większość osób, całkiem słusznie, nazwałaby ją zapewne zwyczajną babką. Jest to bowiem pieczone w wysokiej formie wytrawne ciasto drożdżowe, które nadziewa się serem. Warta uwagi jest także pizza ziti, będąca ziszczeniem marzeń miłośników włoskiej pasty. Podstawowym dodatkiem w tym przypadku jest bowiem makaron przypominający kształtem penne, lecz o ściętych na prosto krańcach. A jak wygląda pizza polska? Oczywiście obfituje w dodatki, które z ojczyzną Michała Anioła mają niewiele wspólnego. I tak, polskie receptury na pizzę zawierają rodzime wędliny, ogórki kiszone oraz regionalne sery, które wyjątkowo apetycznie komponują się z chrupiącym i świeżo wypieczonym ciastem drożdżowym. – Najczęściej spotykanym w przypadku polskich odmian pizzy dodatkiem jest ser żółty, który możemy układać na cieście zarówno w plastrach, jak i po wcześniejszym utarciu. Gatunki typu holenderskiego, dzięki nieco łagodniejszej nucie smakowej, doskonale połączą się z aromatem pomidorów, szynki parmeńskiej i świeżych ziół
