Polska wciąż się starzeje. Rośnie liczba stulatków i „premii za wiek” z ZUS

„Premia za wiek” – czym jest świadczenie honorowe

Świadczenie honorowe przyznawane jest od 1972 roku. Do 2025 r. jego wysokość była ustalana indywidualnie i nie podlegała waloryzacji, co powodowało różnice między jubilatami. Od 2025 r. zasady przyznawania świadczenia zostały ujednolicone ustawowo – każdy stulatek otrzymuje teraz taką samą kwotę: 6 589,67 zł brutto miesięcznie. Kwota ta zostanie dodatkowo zwaloryzowana od marca 2026 r.

Świadczenie wypłacane jest dożywotnio jako dodatek do emerytury lub renty, a w przypadku braku wcześniejszych świadczeń – samodzielnie.

Kto otrzymuje świadczenie automatycznie, a kto musi złożyć wniosek?

Stulatkowie, którzy pobierają emeryturę lub rentę, otrzymują świadczenie z urzędu. Decyzję podejmuje odpowiedni organ emerytalno-rentowy – najczęściej ZUS, ale również KRUS, Wojskowe Biuro Emerytalne, Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA czy Biuro Emerytalne Służby Więziennej.

Osoby, które nie pobierają emerytury ani renty, muszą złożyć wniosek. Warunkiem jest ukończenie 100 lat, posiadanie polskiego obywatelstwa oraz co najmniej 10-letni pobyt w Polsce po ukończeniu 16. roku życia.

Polska w liczbach

Najstarszy świadczeniobiorca ZUS w Polsce ma obecnie 108 lat, a najstarszy mężczyzna – 106 lat. Najwięcej stulatków, którzy otrzymują „premię za wiek”, mieszka w województwie mazowieckim, ale świadczenie trafia już do seniorów w całym kraju.

– Widzimy, że liczba osób dożywających setnych urodzin w Polsce stale rośnie. Nowe przepisy zapewniają wszystkim stulatkom jednakowe wsparcie, niezależnie od roku urodzenia – podkreśla Beata Kopczyńska, rzeczniczka prasowa ZUS.

Świadczenie honorowe to nie tylko finansowe wsparcie – to symboliczny gest uznania dla doświadczenia i długiego życia naszych seniorów.