Wróć 
Nie ma na tym świecie człowieka, który nie marzyłby o szczęściu dla siebie i bliskich. Definicja szczęścia jest dla każdego inna, jednak ostatecznie szczęście okazuje się dla nas niemal tym samym. Dlaczego tak trudno je osiągnąć i czy rzeczywiście nam go brakuje?
Czym jest szczęście?
Filozofowie od zarania dziejów próbują zdefiniować szczęście, które jest motorem napędowym ludzkości. Pragniemy go, dążymy do niego, a często nie udaje się nam go osiągnąć. Wielu filozofów głosiło, że szczęście znajduje się w prostym życiu. Arystoteles uważał, że szczęście znajdziemy żyjąc w zgodzie z naturą. Sokrates uważał, że szczęście jest cnotą. Generalnie filozofowie odrzucali dobra doczesne jako te, które mogą przynieść prawdziwe szczęście, które niezależne jest od rzeczy materialnych.
Rzeczywiście możemy być szczęśliwi posiadając niewiele lub nieszczęśliwi opływając w bogactwa. Skoro odrzucamy zatem materializm, jako atrybut szczęścia, co sprawia, że jesteśmy szczęśliwi?
Szczęście jest w nas. Od nas zależy, czy będziemy umieli je wydobyć na światło dzienne i cieszyć się małymi rzeczami. Pewna równowaga w życiu przyczynia się do poczucia szczęścia. Oto kilka wskazówek, jak zmienić siebie, by poczuć się szczęśliwym:
- Żyj teraźniejszością i przyszłością.
Przeszłość niejednokrotnie zatruwa nam dzień dzisiejszy. Rozpamiętujemy dawne urazy, „lepsze czasy”, rozdrapujemy stare rany. Czas powiedzieć: dość! To, co było, minęło. Kiedyś byliśmy inni, dziś nabraliśmy doświadczeń i jesteśmy mądrzejsi. Nie popełnimy dawnych błędów. Wybaczmy sobie własne. Skupmy się na tym, co jest dziś i co będzie jutro. Dzięki temu staniemy się lepszymi ludźmi.
- Nie odkładaj życia na później
Żyjemy tu i teraz. Nieustannie planujemy, że kiedyś pojedziemy w podróż, przeczytamy książkę, zrobimy piknik, zabierzemy wnuki do zoo, nauczymy się jeździć konno. Nie! Zacznijmy już teraz realizować swoje marzenia. Przemieńmy je w plany, podejmijmy konkretne kroki do ich realizacji. Jeśli dziś dni mijają jeden za drugim, bez celu i sensu, to nic się nie zmieni samoistnie. My jesteśmy panami naszego życia i my nadajemy mu ton. Samo nic się nie wydarzy.
- Bądź sobą
Wielu z nas nieustannie skupia się na tym, jak nas widzą inni ludzie. I to w każdej dziedzinie życia. Gdy kupujemy buty, zastanawiamy się, czy innym będą się podobały, czy nam wypada w takich chodzić. Zamiast uwierzyć we własny gust, szukamy potwierdzenia u innych. Pozwólmy sobie być sobą. Nie żyjmy zgodnie z tym, czego oczekuje od nas otoczenie. Wszystkich i tak nie zadowolimy.
- Kochaj
W obliczu śmierci, zwykle dochodzi do podsumowań życia, tego co się udało, a co nie. Co ciekawe i symptomatyczne, nikt na łożu śmierci nie żałuje, że za mało pracował, za to wielu żałuje, że zbyt mało czasu spędziło z najbliższymi, że nie okazywalo uczuć. Kochaj i okazuj miłość najbliższym.
- Wybaczaj i nie chowaj urazy
Pielęgnowanie w sobie żalu, złości szkodzi wyłącznie nam samym. Wyzbycie się tych trawiących duszę uczuć sprawia, że jesteśmy szczęśliwszy, czujemy ulgę i lekkość. Chowanie urazy może zatruć całe życie. Trudno sobie wyobrazić, jak nieszczęśliwa jest matka, która nie potrafi wybaczyć dziecku krzywdy. Jaki siostra czuje ciężar w duszy z powodu kłótni z bratem, która na lata oddaliła ich od siebie.
Trzeba schować dumę i odpuścić sobie. Dla siebie.
Szukając szczęścia trzeba myśleć o dniu dzisiejszym: co sprawia mi radość, daje poczucie spokoju. I to robić. I nie wyolbrzymiać problemów, które pojawiają się w życiu każdego człowieka. Warto spojrzeć na nie z perspektywy. Dziś one wydają się wielkie, ale jakie znaczenie będą miały za 10 lat? I zamiast skupiać się na nich, spróbować odzyskać równowagę robiąc to, czego chcemy.
seniorzy.PL
